[FILM] Włodek Markowicz „Gruzja bez internetu”


Dzisiejszy wpis zainspirowany będzie filmem znanego polskiego youtobera Włodka Markowicza „Gruzja bez internetu”.

Na początku chciałam wspomnieć, jak bardzo zachwycają mnie filmy Włodka Markowicza. Bije z nich spokój, taki brak pośpiechu, zbędnego efekciarstwa, wymuszonej kontrowersji i żarcików nieśmieszących nikogo. Mamy obraz, dopasowaną muzykę i słowa. Do tego wszystko zrobione w sposób profesjonalny i tego profesjonalizmu pozazdrościć by mogła niejedna stacja telewizyjna.

XXI wiek nauczył nas patrzenia na świat przez pryzmat rzeczy. Gdy mówimy o powolnym i spokojnym życiu, o minimalizmie, przed oczami ukazuje nam się mała kawalerka na przedmieściach, nieprzesadnie urządzona, proste sukienki, lekki makijaż, coraz popularniejszy slow food. Nie wnikamy w filozofię, nie myślimy o swoim organizmie, o zwykłym wyciszeniu. Nie patrzymy na świat, patrzymy na przedmioty, to co widzimy i jak szybko to zobaczymy, jest dla nas najważniejsze.

Tak naprawdę sami sobie wyhodowaliśmy tą perspektywe. Dążyliśmy i wciąż dążymy do tego, by wszystko było prostsze, jednocześnie ta filozofia prostoty jest coraz bardziej naciągana i modyfikowana.

Według Ciebie proste jest życie z szybko działającym iPodem, w który nieustannie zaglądasz, czy życie w chatce z dala od chaosu? Każdy może mieć swoje spojrzenie na prostote, tylko czemu proste nie może być nasze życie, tylko przedmioty?

Wpakowawszy się raz w tę strefę korporacji, która zwraca uwagę na to, czyś dyspozycyjny, czyś szybko raport wypełnił i czyś nie spojrzał w złym kierunku na rozmowie kwalifikacyjnej, ciężko uspokoić myśli i dojść do wniosku, że chełpisz się wolnością, która codziennie jest Ci odbierana.

Mamy masę blogów i vlogów, które podają nam na tacy „10 sposobów na bycie szczęśliwym”, my te punkty skrupulatnie przestrzegamy, lecz dalej coś jest nie tak. Po prostu nie umiemy się wyrwać z tego pędu, wyścigu, w który ktoś kiedyś nas wpakował jeszcze w przedszkolu. Apropos, ostatnio usłyszałam piękne zdanie „uczmy dzieci, nie przedmiotu”. Osobowość jest spychana na dalszy plan już na poziomie podstawówki. Liczy się przejście przez książeczkę, w określonym terminie, na określonym poziomie. Potem całe nasze życie staje się wielką książeczką z punktami, które musimy przejść po kolei. Czyli kończysz szkołę, potem studia, potem praca, małżeństwo, dzieci, emerytura, śmierć. I co niedziela do kościoła.

Oczywiście wszystko musi by podparte wynikami, sukcesem, tym paskiem czerwonym, tą produktywnością, tym efektem „wow”. I stąd się bierze ta frustracja, z którą większość z nas mierzy się na co dzień. Bo mam 28 lat i nie pracuje na wysokim stanowisku w korpo. Bo premier nie uścisnął mi dłoni. Bo nie jeżdżę co tydzień na surfing i nie wrzucam fotek z tej wyprawy na instagrama.

Żyjemy, tak by się pokazać. A nie żyjemy dla siebie. I przestajemy szukać w naszym życiu szczęścia, bo jesteśmy zbyt zajęci uszczęśliwianiem społeczeństwa.

Gdy ostatnio słyszałam rozmowy na temat tworzenia blogów, okazało się, że nie powinnam w ogóle tego robić, bo nie ma mnie na fb, na snapie, bo nie ustaliłam sobie targetu, bo nie napisałam planu, bo mój blog nie ma celu… I to, co kiedyś było taką piękną odskocznią, sposobem na wyżycie się, stało się tylko biznesem. Musi być szybkO, skutecznie i musimy widzie efekty. Zaraz, już, teraz! Bo inaczej to przepraszam Cię bardzo, ale co tu robisz?

Tak się nawet ostatnio zaczęłam zastanawiać, czy jest sens w tym wszystkim? Skoro ja biznesplanu na bloga nie mam? Skoro chce przekazywać tu swoje emocje i inspiracje, a nie odpowiedzi na wszelkie pytania?

Mimo wszystko dalej będę pisała, wbrew temu co mówią statystyki i specjaliści. Wbrew temu, że nie zarabiam na blogu i wbrew temu, że do statystyk nie zaglądam.

Zakończę cytatem wspaniałego pedagoga, Johanna Heinricha Pestalozzi, który kiedyś powiedział:

„Aby w najmniejszej słomianej chacie było lepiej niż na całym świecie, to sami musimy znaleźć coś, co się do tego przyczyni”

Reklamy

One thought on “[FILM] Włodek Markowicz „Gruzja bez internetu”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s